Mildheid

De laatste weken van 2015 waren best heftig.  Het afscheid van een schone madam deden me verstillen, brachten me uit balans.  Ik schrijf minder, maar pieker des te meer.  De woorden in mijn hoofd zijn nooit goed genoeg, de gevoelens moeilijk op papier te krijgen.

Ik moet van mezelf 7 op 7 steeds de beste man zijn voor mijn vrouw.
Ik moet van mezelf de beste vader zijn voor mijn kinderen.
En met het overlijden van mijn schoonmoeder moet ik het van mezelf misschien nog meer…
En hoewel mijn verstand me vertelt dat ze dat echt ook vinden, voelt het nooit als genoeg.  Je kunt je vrouw niet troosten zoals je wil, de kinderen uit hun ritme en voelend dat er iets aan de hand is (ook al zijn ze te jong om het helemaal te vatten).  Laat staan dat je zelf ook een plaats probeert te geven aan je eigen gevoel van gemis.

‘Uit balans zijn’ betekent voor mij een opstoot aan veel ‘moeten’.  Naast de twee bovenstaande zijn er nog wel een hoopje.
Ik moet ons huishouden onder controle houden.
Ik moet gezond en duurzaam eten en leven (meer water drinken, meer sporten, …).
Ik moet 1 boek per week lezen.
Ik moet 2 uur per dag kwaliteitsvol tijd spenderen met mijn kinderen.
Ik moet mijn mails binnen 24 uur beantwoorden.
Mijn bureau moet steeds clean zijn.
Ik moet 2 keer per week een blogpost schrijven.
Ik moet superleuke lessen in elkaar steken voor mijn studenten.
Ik moet mijn dag zinvol gevuld hebben.

Genoeg ‘moeten’ om in een emotionele en drukke eindejaarsperiode het onmogelijke van mezelf te verwachten.  En dan verwonderd zijn dat het allemaal niet lukt.  Boos zijn op jezelf dat het allemaal niet lukt.

Als ik mezelf dan toch iets moet wensen voor 2016, dan hoop ik op meer mildheid voor mezelf.  Meer moed om imperfect te zijn.  Ik wil mijn kinderen helemaal geen perfectie opdringen, integendeel!
Minder ‘moeten’, maar meer ‘genieten van het moment’ en durven loslaten dat ‘anders’ ook goed kan zijn.  Wat meer ‘zen’, wat meer de ‘light’ side of the Force.
Maar ook toelaten dat er periodes van veel moeten zullen zijn.  Ook dat maakt wie ik ben en waarom mensen me graag zien.

zonnebloemZoals de zonnebloem zich steeds naar het licht draait, zag mijn schoonmoeder altijd het beste in de mensen.  Altijd.  Ze is/was een inspirerend voorbeeld voor velen.  Op moeilijke momenten, als ik het beste in mensen én mezelf niet meer kan zien, zal ik haar foto er bij nemen.  Om me te helpen herinneren, om te helpen relativeren.  Om verder te kleuren met de kleuren die ze ons leerde.

Schrijven werkt vaak verlichtend.  Het haalt de gedachten uit mijn hoofd.  Schrijven op deze blog of gewoon op papier.  Ik zou het het meer/sneller moeten (oeps 😉 ) doen.
Al is het maar omdat Marjan ook in deze blog geloofde: “Bart, jij schrijf echt goed en kan heel mooi verwoorden.  Je tekst op Tuur met pruimen maakt me al benieuwd naar het volgende.” (haar laatste sms)

 

Advertenties

7 gedachtes over “Mildheid

  1. Hier word ik echt even stil van… Wij zitten in de fase dat we net afscheid hebben genomen van mijn laatste grootmoeders; ik mag er niet aan denken één van onze mama’s te verliezen. Veel sterkte met het verdriet…
    Het blogbericht is heel mooi geschreven en zet aan tot nadenken. Het is eigenlijk zo’n beetje wat ik zelf ook in m’n hoofd had als ‘voornemen’ voor 2016, maar belange zo mooi niet kan neerschrijven. Dus ook hier: minder moeten, meer genieten en meer stilstaan bij de kleine dingen…

  2. Dag Bart

    Ik vind het moedig dat je je gedachten en gevoelens wil delen! Knap verwoord bovendien.
    Mildheid voor onszelf is inderdaad een mooie kwaliteit die we wat meer mogen ontwikkelen.
    Ik wens je veel geduld met het oefenen ervan!

    Gert

    Ps. Ik herinner me een passende quote uit een supervisiesessie schoolontwikkeling: “Je mag ook weinig doen met veel tijd.”;-)

  3. Weet je Bart, perfectie moet niet. Dat is alleen maar lastig. Het is iets wat we allemaal zouden willen…maar streven is lijden, zoals de boeddhisten zeggen.
    iemand zei: ‘geluk is als een vlinder. Als je hem wilt vasthouden kan je er blijven achter lopen. Hij is je altijd een stukje voor. Maar als je rustig wacht komt hij waarschijnlijk zelf op je hand zitten.
    We leren het meest uit onze faal-momenten en maar genieten het meest als het daarna weer goed is.
    Hierbij wens ik je dan ook de ‘mildheid’ die je wenst, maar vooral veel warme geniet-momenten en eenvoudig geluk 😉
    ‘Gewoon is goed genoeg’, zei mijn lieve zus altijd 😉
    Bernadette

  4. Ik begrijp haarfijn wat je bedoelt en pieker vaak hetzelfde cirkeltje.
    Maar dan peptalk ik mezelf als volgt:

    Waar het een decennium geleden nog het best scorende antwoord was op de afstompende sollicitatievraag: “Wat is jouw negatieve eigenschap?”, is “ik ben een perfectionist” nu een antwoord dat je maar beter inslikt.
    Het wordt beschouwd als een zekere voorbode van een burn-out, een te mijden eigenschap.
    Nu is mindfullness de trend, bewust genieten de grote hype.
    Gestresseerde kandidaten van SYTYCD moeten glimlachend voorhouden dat ze vooral gaan “genieten van het moment”, terwijl ze ongetwijfeld met de bibbers denken aan die zesvoudige pirouette die ze moeten gaan draaien om van de jurycommentaar achteraf nog maar te zwijgen.

    Kijk, ik pleit echt niet voor nog meer stress, maar ik geloof wel hard in het streven naar perfectie.
    Precies dat harde proberen maakt dat je zoveel kan bereiken. Precies dat schrappen en herschrijven maakt een tekst zo mooi. Het steeds beter proberen doen maakt de atleet een kampioen.

    Tia sprong heus niet over die olympische lat omdat ze mindfull achterover leunend aan het genieten was van een sprongetje over 1 meter.

    Daarom Bart, compleet in strijd met de mode, zeg ik toch graag dat je fantastisch bezig bent. Je voortdurende streven naar het allerbeste, maakt je een mooi mens. De allerbeste papa echtgenoot en vriend proberen zijn, maakt dat je het bént.

    En dat dankzij al dat moeten…

    Dus die mildheid voor jezelf, die wens ik je van harte, en natuurlijk twee warme open armen op momenten dat je het moeilijk hebt, maar evengoed wens ik je momenten met veel ‘moeten’ die je uitdagen, perspectief bieden en doen groeien. Want laat ons eerlijk zijn, eigenlijk kan je het woordje “moeten” ook vervangen door “keihard willen”.

    Heel veel liefs.

  5. Dag Bart,
    Ik kreeg nog niet de kans om het je in levende lijve te zeggen, maar veel sterkte in het omgaan met het verlies van je schoonmama. Heel je verhaal over waaraan je wil voldoen is zo herkenbaar, zo vermoeiend en eigenlijk onhoudbaar, lijkt me. Daarom wens ik je hetzelfde als ik mezelf wens: in alles waar je aan wil voldoen ook jezelf niet vergeten, en tijd nemen voor jezelf. En als je dat kan doen met je verplichte boeken of wandeling in de natuur, des te beter ;-). Ik ga dit jaar voor ‘kindfulness’, en wens jou hetzelfde.
    Veel groetjes, jozefien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s